Bana soracak olursanız kalbinizin kırılmasını istemiyorsanız aşık olmayın…. Ya da gerçeği kabullenerek başlayalım ama bu da duygusal bağımın olduğu birine güvenmeyeceksem kime güveneceğim sorusunu sordurtabilir ben de size cevabı vereyim, kimseye!
İnsanlar kötü olmaya yatkındır ve bence kimse kimseyi (buna ebeveynler de dahil) %100 sevmiyor. Ve bunu kabullenerek birçok şeyin üstesinden gelebiliriz.
Seni sevildiğine çok inandırıp başkasına aşk mesajı atıyor olabilir bunu asla bilemeyiz. Bu deneyimlenebilecek en kötü şeyden bence ilk 10'a girer bence. Bunu yaşadığınız an dünyadan soyutlanıyorsunuz ve bu zamana kadar yaşamamış gibi hissediyorsunuz çünkü aslında bir yalanı yaşıyormuşsun. Sevildiğine inanarak yaşıyordun ve şimdi bunun aslında gerçek olmadığını görüyorsun.
Bu ilginç bir eşik çünkü ona şans verirsen bir kere daha başına gelecek, bir kere daha şans verdin bir kere daha başına gelecek. Eğer o eşikten bir kere geçebildiyse, istediği zaman geçebilecektir. Bu konuda hiçbir şey yapamazsın. Çünkü onu yönetemezsin. Ama ihanete rağmen devam edebilen var mıdır illa ki vardır ama benim dünyamda böyle insanlara yer yok.
Ve bu yüzden hayatımda güvene de yer yok. Kimi zamanlar kendim de dahil olmak üzere nefes alabilen hiçbir şeye güvenmiyorum. Evet çok zor çok ağır bir his arkanda birinin olması hissi inanılmaz huzur verici, seni hafifletiyor ama bu güven genelde hep bir şekilde acıya dönüştü.
Aşk bu yüzden bana her zaman zor gelmiş bir şey, gerek çevre
Yorumlar
Yorum Gönder